De documentaire 'De belichtingsmachine' toont het ontstaansproces van het werk van de beeldend kunstenaar F.M.Hutchison in de periode 2004-2007. De schilderijen uit deze periode werden grotendeels met een 3D-programma op de computer ontworpen. De documentaire laat zien hoe de zoektocht van Hutchison transformeert van een aanvankelijk voornamelijk technische naar een inhoudelijke. Naast het spel met kleur, licht en schaduw als zelfstandig schilderkunstig onderwerp (een belangrijke constante in het werk van Hutchison), ontstaan gaandeweg nieuwe thema's en verhalen. Hutchison maakt de kijker deelgenoot van zijn verwondering over alledaagse objecten en nog niet eerder opgemerkte scènes, die hij in zijn virtuele maquettes reconstrueert. In de 'plastic sprookjes' die zo ontstaan,wordt de werkelijkheid soms verhevigd, soms geparodieerd, soms van ironisch commentaar voorzien. De licht absurdistische wereld van Hutchison kent een geheel eigen vormentaal, en is tegelijkertijd onmiskenbaar eigentijds.